Trotse bezitter van pet met opschrift: Ateljee 10 Klawer Kaskar Kayalami
Er komt nu schot in de zaak. Na dagen van hot naar her
rijden om de nodige spullen te bemachtigen en lokale
vrijwilligers te mobiliseren, is er een mijlpaal bereikt.
We hebben een zeepkistenbaan. Een stuk braakliggend
terrein dat aan de gemeente behoort en grenst aan
de woning van oom Hannes – tegenover onze kerk.
Johnny met oom Hannes voor onze zeepkistenbaan
Onze dierbare scheidsrechter van de zeepkistenraces
regelde dit even heel kordaat op eigen houtje.
Hij claimde dit stuk grond als zeepkistenbaan en liet
de gemeente gratis de grond met een schraper egaal maken.
Johnny met Hannes en Elsa Brand
Omdat het ons niet lukte om Freddy, onze trouwe hulp
van vorig jaar, in te schakelen, hebben we oom Hannes
aangesteld als voorman bij het bouwproject – de meest
voor de hand liggende keuze. Hij weet precies hoe hij met
onze kinderen om moet gaan. Zijn vrouw Elsa wordt
onze vaste medewerker in het kinderkookcafé.
Johnny op de veranda met de geschonken djembé’s
Nog een mijlpaal. Deze drums zijn door Stichting Projecten
Zuid-Afrika aan ons geschonken. Werkelijk prachtige djembé’s,
gemaakt van bouwmaterialen – pvc-buizen en zeildoek.
Dit sluit perfect aan bij ons uitgangspunt om inheemse
producten en afvalmaterialen te gebruiken.
Een paar van onze oliedrums
Om onze drumband straks meer volume te geven gaan we
zelf basdrummen maken van gebruikte olievaten.
We zijn nog druk bezig met inzamelen. We kunnen nu
de kunst goed afkijken hoe je het vel moet bevestigen.
Met spijbelende Nathan, Koesie en de 2 nieuwe peer educators
Met Koesie, onze peer educator van vorig jaar, haar neefje
Nathan en 2 nieuwe peer educators deden we meteen
een jamsessie. Ze waren laaiend enthousiast. We moeten
beslist een workshop djembe’s maken inlassen, zodat zoveel
mogelijk kinderen over drums kunnen beschikken.
De peer educators bekijken de video van het benefietconcert
We lieten hen de video-opnamen van ons benefietconcert
in de Melkweg zien, met name de percussiegroep van Mireille.
Koesie, een en al aandacht
Koesie kroop bijna weg in het beeld, volkomen gebiologeerd.
Koesie speelt mee met Marancha, de groep van Mireille
Ze pakte direct de drum erbij en ging meespelen.
In een mum van tijd had ze het juiste ritme te pakken.
Koesi aan het mee dansen
Ook probeerde ze meteen de danspasjes uit.
Zij ziet Mireille al helemaal zitten!
Vol trots vertelde ze dat ze op school didgeridooles gaf
tijdens het vak kunst en cultuur en ontzettend veel
naar de cd van Lies luisterde.
Koesie en Nathan in onze kerk
Toen ik ons affiche in een van de winkels terugzag, kon ik
de tekst niet meer lezen. Het hele vel had ze volgekalkt
met haar naam. Dit is haar territorium!
