Is het weer in Nederland nog net zo beroerd als toen we vertrokken? Om jullie niet jaloerser te maken dan nodig is, vertellen we maar even hoe het weer hier gesteld is. Koud, koud, koud! Elke ochtend en avond zitten we allemaal te vernikkelen van de kou. Zo voelt het hier in hartje winter. In Nederland zet je dan gewoon even de centrale verwarming aan (jullie bofferds!), maar die is hier niet. Extra kleren aantrekken dus. Of een dekenjas – zo’n geruite deken met franje eraan waarvan hier jassen gemaakt worden.
Af en toe regent het – dit roept akelige herinneringen aan Nederland op. Maar iedereen is hier erg mee in zijn nopjes, want dit belooft nu echt een mooi bloemenjaar te worden. Goed voor het toerisme, leuk voor Lies en Jeremy. Overdag schijnt de zon gelukkig volop – ja, ja, dit is om heel jaloers op te worden.
Gisteren wachtte ons een ongelooflijke verrassing. We maakten kennis met de nieuwe pastoor van de Protestantse Pinkstergemeenschap (PPK), Warren Du Plessis. Een man met een enorme drive. In die korte tijd dat hij hier aangesteld is (vanaf januari dit jaar), heeft hij het voor elkaar gekregen om een groot aantal kerkelijke koren uit de hele Kaap bij elkaar te krijgen. Zaterdag as. vindt het hele gebeuren plaats. Daar zullen wij uiteraard bij aanwezig zijn.
Hadden we maar eerder van zijn bestaan afgeweten! Voor dit project had hij notabene ons kerkgebouw willen huren. Niet alleen vanwege zijn centrale ligging, maar ook omdat hij een neutrale plek zocht waar ook andersdenkenden zich welkom zouden voelen. Hij had bij Johnny’s zus geinformeerd, maar zij had hem laten weten dat de kerk nog verbouwd moest worden en dus niet te huur was. Jammer! Maar dit opent heel nieuwe perspectieven voor ons.
Het idee van een kinderfestival past helemaal in zijn straatje. Hij beschikt over een gigantisch netwerk van vrijwilligers, en ook van jeugdleiders, die hij maar al te graag wil inzetten voor het kinderfestival.
Zou de Klawer Sound dan naast jazzy fusion ook – of vooral – bestaan uit prachtige koren? Dit klinkt goed! Dit klinkt als muziek in de oren! Zaterdag weten we meer.
Op het station van Klawer wachtte ons een minder aangename verrassing. De stationschef liet ons weten dat het afgelopen is met de bloementreinen. Die reden vorig jaar voor het laatst.
Hoe is dit mogelijk? En zo plotseling? Daar kun je gewoon met je verstand niet bij. We zullen uitzoeken wie hiervoor verantwoordelijk is en namens alle belangrijke organisaties in Klawer een verzoek indienen om die beslissing terug te draaien.
Dat was even schrikken dus. Een domper op de vreugde. Maar we laten ons hierdoor niet afschrikken. Dat betekent gewoon dat we als de bliksem moeten gaan uitzoeken wie de touroperators van de bussen zijn, die gelukkig nog wel in grote aantallen naar Klawer toekomen. Die moeten we benaderen. We zullen nu nog harder aan onze publiciteit moeten gaan trekken. Een uitdaging! Ach wat, als we in het landelijk nieuws komen, komen die toeristen toch vanzelf? We blijven optimistisch gestemd.