Gisteravond waren we uitgenodigd voor de kooruitvoeringen die georganiseerd werden door de Pinkstergemeenschap. Hiervoor zou zelfs een koor uit Port Elizabeth overkomen. Dat is maar liefst 800 km van Klawer. Hier keken we enorm naar uit. Het zou op een neutrale plek gehouden worden, zodat ook andersdenkenden zich erbij betrokken zouden voelen – helemaal in ons straatje. Zou dit de Klawer Sound kunnen worden, al die koren bijeen?
Links: Warren du Plessis, pastoor PPK
Die plek bleek een grote onverwarmde schuur te zijn, waar we allemaal zaten te vernikkelen van de kou (het was hooguit 12 graden). Er zouden ontzettend veel mensen komen, maar de meesten kwamen gewoon niet opdagen.
Ook de mensen niet die hun medewerking toegezegd hadden. Zelfs het eigen koor van de Pinkstergemeenschap liet het zomaar afweten. Het koor uit Vredendal had kort van tevoren moeten afbellen. De reden was schokkend. Een van de kinderen uit dat koor was die middag vermoord. Weer zo'n vreselijke tragedie! Een uitermate zorgwekkende toestand. En dan te weten dat dit
evenement opgezet was om mensen een hart onder de riem te steken na die gruwelijke kindermoord die hier onlangs gepleegd werd. Wrang!
Uiteindelijk was er maar één koor dat optrad: het koor uit Port Elizabeth. Schattige, Engelstalige meisjes van een jaar of tien die christelijke liederen zongen en dansjes uitvoerden.
Als ouders zouden we trots gewe
est zijn, ook al leverde de te lage toonzetting voortdurend moeilijkheden op. Het duurde even voordat het tot ons doordrong dat het gewoon een kerkdienst was waar we in terecht gekomen waren.
Niks geen koorfestival dus. Opeens zaten we midden in de getuigenissen. Dat was even flink schrikken. Nou niet bepaald een effectieve manier om andersdenkenden warm te maken voor de goede zaak.
Dit was dus iets totaal anders dan we verwacht hadden. Maar goed, wat hebben we hiervan geleerd?
Het belangrijkste: dat we niet goed geluisterd hebben. We hebben zelf van alles zitten invullen. Voortaan moeten we dus beter doorvragen.
We moeten de feiten onder ogen zien: veel medewerking uit de bevolking hoeven we niet te verwachten. En we zullen heel stevig in onze schoenen moeten staan om tegengas te kunnen bieden aan de zendingsdrang van strenggelovigen. Als we een brug willen bouwen tussen de verschillende geloofsrichtingen, mag er geen vermenging zijn van geloofszaken in ons kinderfestival. Nu beseffen we ook beter dat de optredens beslist overdag moeten plaatsvinden en niet 's avonds i.v.m de leeftijd van de kinderen.
Totaal verkleumd vielen we thuis in slaap. Rond middernacht schrokken we wakker van een stem die uit een luidspreker knalde. Iemand zong smartlappen van Heintje (in het Afrikaans). Heintje of all people, toe nou! Nooit eerder was hier 's nachts een optreden in de buurt geweest … zelfs overdag niet….. Vermoedelijk in de nieuwe guesthouse om de hoek. We hadden al gehoord dat de eigenaar van plan was om op zijn manier de toeristen te entertainen. Dat zal hem heel wat klachten van de buurt opleveren. Wel een bijzonder initiatief overigens. Daar gaan we maandag maar eens in alle vroegte achterheen zitten.